Έφαγα σχεδόν ένα ολόκληρο πρωινό ψάχνοντας στο internet για τον ορισμό του σύγχρονου προβλήματος της ανικανοποίητης. Και επειδή αυτή η πρόταση ακούγεται σαν χαζή γενίκευση, εξηγούμαι. Αποφασίζεις να αγοράσεις μία τηλεόραση, με κάποια συγκεκριμένα χρήματα, φτάνεις στο κατάστημα, πελαγώνεις από τις πολλές επιλογές, σε πιάνει μία δόση απληστίας και ανεβάζεις τα standard σου, καταλήγεις να πάρεις μία που κοστίζει αρκετά παραπάνω από αυτά που υπολόγιζες και μετά από κάνα μήνα, βλέπεις μέσα από την οθόνη της ολοκαίνουργιας τηλεόρασης σου, ότι βγήκε το νέο, καλύτερο μοντέλο της!

Δεν βρήκα τον ορισμό, αλλά αν σκεφτούμε ότι ισχύει σε πολλούς τομείς της αγοράς, συμπεριλαμβανομένου και του αυτοκινήτου, θα το ονόμαζα «σύνδρομο του marketing»! Ίσως ένα από τα πιο τρανά παραδείγματα αυτή της…«παράνοιας» είναι το Fiat 500c. Σκεφτείτε πως θα ένιωσαν όλοι αυτοί που αγόρασαν το όμορφο, στιλάτο, γλυκούλι 500αράκι και μετέφεραν την ρετρό ομορφιά των 50s, 60s και 70s στην μουντή σύγχρονη εποχή, όταν είδαν τις πρώτες φωτογραφίες του 500c. Ανικανοποίητοι αλλά και την ανάγκη να χρεωθούν για να αποκτήσουν την πραγματική σύγχρονη έκδοση του αξέχαστου 500 του 1957!

Είναι περίεργο πως ένα κομμάτι ποιοτικού υφάσματος μπορεί να κάνει τόση διαφορά στο στυλ, στην προσωπικότητα, στην ομορφιά. Ειδικά όταν αυτό βρίσκεται ανάμεσα από τα δύο τόξα και η έλλειψη μετάλλου γίνεται αντιληπτή είτε από πανοραμική οπτική γωνία, είτε από πίσω, όπου και εκτείνεται η υφασμάτινη οροφή του 500c. Αν εξαιρέσουμε το ελάχιστα πιο ψηλά τοποθετημένο παρ-μπριζ, την λωρίδα χρωμίου στο πίσω μέρος, η οποία διαχωρίζει πιο διακριτά το ύφασμα από το μέταλλο, το διαφορετικό άνοιγμα του πορτ-μπαγκάζ και το σήμα 500c στο B-pillar, έχουμε ένα ίδιο αυτοκίνητο με το 500, με τις ίδιες ακριβώς εξωτερικές διαστάσεις. Εκτός ότι είναι ακόμα πιο στιλάτο, μην ξεχνιόμαστε!

Η αλήθεια είναι ότι δεν έχει κυκλοφορήσει πολύ ενώ θα υπάρχουν κάποιοι που δεν θα το έχουν δει καν να κυκλοφορεί στους ελληνικούς δρόμους. Ίσως γιατί η τιμή του 1,2lt ξεκινάει από τα 15.350€, ίσως γιατί αρκετοί φοβούνται αντί για σκληρή οροφή να έχουν ένα κομμάτι πανί, ίσως γιατί όλοι έπεσαν με τα μούτρα να αγοράσουν «πρώτοι» το 500αράκι για να διαφέρουν. Παραμένει ωραίο το κλειστό 500, αλλά το ανοιχτό είναι το πραγματικό eye-catcher. Ειδικά στο άσπρο περλέ χρώμα, με την σκούρα κόκκινη οροφή (είναι διαθέσιμη και σε μαύρο και κρεμ χρώμα) γύριζαν όλοι να το κοιτάξουν.

Δεν κρύβω ότι αρκετές φορές όταν οδηγούσα μόνος μου, καταλάβαινα εμπράκτως για ποιον λόγο οι άντρες έχουν ρόγες! Και όποιος με θεωρεί υπερβολικό, ας κοιτάξει την λίστα εξοπλισμού…Δεν είναι τυχαίο ότι υπάρχει ειδικό make-up holder, ή επιλογή για κάσα κλειδιού πασπαλισμένη από Swarovski! Ας είναι, γιατί πατώντας μία φορά το μπουτόν για να συρθεί η οροφή μέχρι την αρχή του C-pillar και άλλο ένα για να αναδιπλωθεί ολόκληρη σαν καλοδιπλωμένη κουρτίνα πάνω ακριβώς από το άνοιγμα του χώρου αποσκευών νιώθεις σαν να ταξιδεύεις στο παρελθόν, υπό την ηχητική υπόκρουση του Quando Quando Quando, το τραγούδι του promo video του πρώτου 500! Παλιότερα οι άνθρωποι όντως είχαν γούστο! Όταν ανοίξει πλήρως η οροφή την τιμητική τους έχουν περισσότερο αυτοί που κάθονται πίσω. Χωρίς κανένα εμπόδιο στο οπτικό τους πεδίο, γέρνουν προς τα πίσω λίγο το κεφάλι και ρεμβάζουν τον έξω κόσμο σαν να βρίσκονται σε βαγόνι roller-coaster! Αντίθετα ο οδηγός μπορεί να απολαμβάνει την topless οδήγηση, αλλά ακυρώνεται ο μεσαίος του καθρέφτης. Αν είναι όμως στο πρώτο στάδιο ανοίγματος, τότε το πίσω τζάμι είναι στην θέση του και δεν χρειάζεται να μαντεύεις σε τι απόσταση είναι ο πίσω.

Η επαφή με την πραγματικότητα έρχεται από το εμπρός μέρος…Ο 1,4lt κινητήρας αποδίδει 100Ps, είναι λίγο θορυβώδης βγάζοντάς σε από τον «λούτρινο» κόσμο της αμαξάδας και ανεβάζει στροφές ακούραστα σαν να σου φωνάζει: Ειιι! «Είμαι και εγώ εδώ, δεν έχω μόνο στυλ, αλλά και ουσία!». Ουσία που θα γίνει ακόμα μεγαλύτερη με τους Twin Air κινητήρες. Οι τελευταίοι θα είναι σίγουρα ατού της Fiat στον μηχανολογικό τομέα, γιατί ο 1,4 δεν είναι και παράδειγμα οικονομίας. Διέθετε Start/Stop σύστημα, αλλά και πάλι σπάνια έβλεπα μέση κατανάλωση κάτω από 8lt/100km. Το πλαίσιο είναι, όπως αναμένεται ίδιο με το κλειστό 500αράκι, ενώ δεν έχει μειωθεί σχεδόν καθόλου η ακαμψία του λόγω υφασμάτινης οροφής. Όχι ότι θα νοιάζει και πολλούς αφού κανείς δεν πρόκειται να το στρίψει στο όριο, όπως κανείς δεν πρόκειται να τραβήξει από τα αυτιά το αγαπημένο παιδικό του αρκουδάκι!

Αδιαμφισβήτητα το 500c είναι από τις πιο στιλάτες μετακινήσεις που μπορεί να αγοράσει κανείς σήμερα. Τόσο στιλάτη που θα ταίριαζε για αυτοκίνητο της Σήλια Κριθαριώτη, ενώ παράλληλα θα το ζήλευε ακόμα και ο άντρας-βαρβατίλα και θα ήθελε να το έχει η κοπέλα του και να το παίρνει στα κλεφτά για καλοκαιρινές απογευματινές βόλτες. Δεν έχει όμως την ίδια αίγλη με το πάλαι ποτέ οικονομικότατο 500αράκι του 1957. Και το καινούργιο 500c είναι άλλη μία απόδειξη της «κενής» και ανούσιας εποχής που ζούμε, όπου το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι η προκαλούμενη από το marketing αδηφαγία. Το 500c είναι άλλη μία επιβεβαίωση ότι δεν κοιτάμε το παρελθόν ως ανάμνηση, αλλά προσπαθούμε να το αναβιώσουμε. Κάτι σαν την Lady Gaga που με μία μπριζόλα στο κεφάλι, ήθελε να αναβιώσει το κιτς ταπεραμέντο της Grace Jones και όπως ο Val Kilmer αναβίωσε την «φωνή» του KITT. Προσωπικά μου αρέσει αυτό το «back to future» γιατί απλά μου αρέσει το ρετρό!

Fiat 500c 1,4 100Ps
Τιμή: €17.100
Κινητήρας: Τετρακύλινδρος σε σειρά, 1.368cc
Ιπποδύναμη: 100Ps/6.000rpm
Μετάδοση: Χειροκίνητο κιβώτιο 6 σχέσεων
Επιτάχυνση 0-100km/h: 11sec
Τελική ταχύτητα: 182km/h
Βάρος: 970kg
Κατανάλωση: 5,8lt/100km (με το Start/Stop)
Εκπομπές CO₂:135gr/km

Κείμενο: Γιώργος Σκύβαλος